اثر تفاوت های نژادی در اندازه گیری چاقی(BMI)
استانداردهای چاقی برای نژادهای مختلف اعداد یکسانی نیستند، اندازه گیری ایندکس توده بدنی(BMI) ، میزان چاقی را در بین افراد سیاهپوست آمریکایی بالاتر از مقدار واقعی و برای زنان آسیایی و آمریکای لاتین، پایین تر از مقدار واقعی تخمین می زند.
پزشکان با استفاده از ایندکس توده بدنی که نسبت وزن به مجذور قد به متراست مردم را به افراد نرمال، زیر نرمال ، اضافه وزن و چاق تقسیم بندی می کنند افراد دارای (BMI) بالاتر ا ز30 چاق محسوب می شوند.
استفاده از BMI دارای محدودیت هایی است، بطور مثال در دو فرد با وزن 90کیلوگرم یکی دارای چربی زیاد و دیگری ورزشکاری که دارای عضلات پیچیده ای است اعداد BMI مشابه ای دارند و در محدوده اضافه وزن قرار می گیرند.از سوی دیگر BMI بر اساس مطالعات بروی افراد بالغ با نژاد سفید تعیین شده است و ممکن است برای نژادهای دیگر مقادیری متفاوت باشد.
این مطالعه که در ژورنال the British Journal of Nutrition به چاپ رسیده است. محققین معتقدند تقسیم بندیهای BMI استاندارد جهانی نیست و برای همه نژاد ها صحیح نمی باشد.
محاسبه BMI در 1300 جوان بالغ نشان داد که اکثر سیاهپوستان امریکایی نژاد با این استانداردجزو افراد چاق طبقه بندی می گردند.
بدین ترتیب بایستی برای BMI برا ساس نژاد و جنسیت درجه بندیهای متفاوتی در نظر گرفته شود. برای زنان آسیایی و آمریکایی لاتین و افراد هندی آسیایی این عدد باید پایین تر از 30 در نظر گرفته شود. زیرا افراد نژادهای مختلف در صد چربی بدنشان با هم متفاوت است، برای مثال در صد چربی مردان سیاهپوست امریکایی نژاد 5% کمتر از سفید پوستان و در زنان 2% کمتر از سفید پوستان است ولی بعلت داشتن استخوانهای بزرگتر و ماهیچه های متراکم تردارای وزن بالاتری نسبت به افراد سفید پوست هستند و بهمین علت BMI آنها در محدوده چاق قرار می گیرد و عکس این مطلب در مورد نژادهای دیگر مثل آسیایی ها دیده می شود، با اینکه چربی های بدن آنها بیشتر از نرمال است اما در محدوده BMI نرمال قرار می گیرند. دکتر جکسون می گوید استفاده از روش X-ray ((DXA که برای اندازه گیری تراکم استخوان بکار می رود می تواند روش بهتری برای اندازه گیری استاندارد موقعیت بدنی فرد نسبت به BMI باشد. اما با توجه به اینکه DXA روشی گران قیمت است و دسترس پذیر نیست نمی تواند بطور روتین جایگزین BMI شود.